همه‌ساله با فرارسیدن ۸ مارچ، روز جهانی زن، فرصتی فراهم می‌شود تا درباره دستاوردهای به‌دست‌آمده و چالش‌هایی که هنوز در مسیر مبارزه برای برابری میان زنان و مردان وجود دارند، تأمل کنیم. برای نت‌ومنینگ، این روز همچنان فرصتی برای برگزاری دیداری است که به یک سنت سالانه تبدیل شده است: دیدار سالانه ما با نمایندگان شرکت آلنیلام، یکی از حامیان اصلی این نهاد که چهارمین سال همراهی خود با ما را سپری می‌کند.
این دیدار فرصت ارزشمندی بود تا به تلاش‌هایی که نت‌ومنینگ هر روز برای حمایت از زنان انجام می‌دهد، چهره و کلام ببخشیم. همان‌طور که نمایندگان آلنیلام نیز به‌درستی اشاره کردند، نت‌ومنینگ به یک «همراه در مسیر زندگی» برای بسیاری از زنان افغان تبدیل شده است؛ نهادی که به ایجاد مسیری از همبستگی کمک می‌کند تا بار کوله‌بار درد و دوری از وطن را که این زنان با خود به اسپانیا می‌آورند، سبک‌تر سازد.
از بحران تا استحکام
در جریان این دیدار، کت بنیتس، مسئول مدیریت پروژه‌ها در نت‌ومنینگ، داستان شکل‌گیری این نهاد را یادآوری کرد: آنچه شش سال پیش، در واکنش به بحران انسانی ناشی از سقوط کابل به دست طالبان پس از خروج ایالات متحده آمریکا آغاز شد، اکنون به ساختاری مستحکم تبدیل شده است؛ ساختاری با شبکه گسترده‌ای از متخصصان و انسان‌هایی با حساسیت و همدلی استثنایی که برای پیشبرد هشت برنامه حمایت همه‌جانبه همکاری می‌کنند. تأثیر این شبکه به‌خوبی در آمار آن نمایان است:
- در سال ۲۰۲۵، بیش از ۱۶۰ زن افغان به برنامه‌های ما پیوستند. به این ترتیب، شمار مجموع زنانی که تحت حمایت نت‌ومنینگ قرار دارند و «دخترخوانده‌ها» نامیده می‌شوند، به ۴۷۲ نفر رسید؛ خانواده‌های این زنان نیز از حمایت و همراهی این نهاد برخوردارند.
- همبستگی میان داوطلبان نیز به‌گونه چشمگیری افزایش یافته است؛ اکنون ۵۱۴ نفر در این شبکه حضور دارند که هدف‌شان فراهم کردن حمایت مؤثر برای زنان در مسیر کنار آمدن با اندوه ناشی از مهاجرت و دوری از وطن است.
این همبستگی که عمدتاً از سوی زنان شکل گرفته است، سبب می‌شود طرح «همراهی در مرحله صفر» و «شبکه مادرخوانده‌ها» همچنان در قلب فعالیت‌های این نهاد قرار داشته باشند و تضمین کنند که هیچ زنی هنگام ورود به واقعیتی ناآشنا، احساس تنهایی نکند.
مراقبت از سلامت روان: برنامه تازه روان‌شناسی
یکی از پیشرفت‌های مهم، تثبیت «برنامه همراهی روان‌شناختی» بوده است که اکنون زیر نظر خیمنا هافمن ویلامیل اداره می‌شود. این بخش در پاسخ به نیازی شکل گرفته است که پس از خروج زنان پناهنده از نظام رسمی پذیرش و اسکان، به دلیل نبود خدمات تخصصی کافی برای مراقبت از آنان، احساس می‌شد.
این برنامه در آغاز با همکاری یک روان‌شناس داوطلب که هفته‌ای دو ساعت خدمات ارائه می‌کرد، شروع شد؛ اما امروز به تیمی سه‌نفره تبدیل شده است. این تیم با رویکردی مبتنی بر درک تفاوت‌های جنسیتی و حساسیت نسبت به تنوع فرهنگی، از زنان در مسیر بازسازی هویت و ایجاد سلامت و آرامش عاطفی حمایت می‌کند؛ زنانی که همه‌چیز را پشت سر گذاشته و از دست داده‌اند.
سحر: یک سال یادگیری و مقاومت
احساسی‌ترین لحظه این دیدار به سحر زینب موسوی اختصاص داشت؛ زنی که یک سال است تحت حمایت نت‌ومنینگ و در چارچوب برنامه مادرخوانده‌ها قرار دارد.
هنگامی که سحر به اسپانیا رسید، تنها انگلیسی صحبت می‌کرد و نااطمینانی‌های زندگی روزمره باعث می‌شد بخواهد به کشورش برگردد. اما امروز سحر به زبان اسپانیایی روان صحبت می‌کند و می‌تواند با خوش‌بینی، درباره واقعیت زندگی خود و چشم‌انداز آینده‌اش دیدگاه‌هایش را بیان کند.
اگرچه وضعیت کنونی سیاسی و جغرافیایی منطقه، هم در افغانستان ــ که در اواخر فبروری مورد حمله پاکستان قرار گرفت ــ و هم در ایران، جایی که مادر و خواهرانش زندگی می‌کنند، بر زندگی روزمره او سنگینی می‌کند، سحر با اعتمادبه‌نفس و احساس توانمندی از اهمیت ایجاد شبکه‌ای از حمایت و همبستگی سخن گفت:
«هنوز نمی‌توانم بگویم که کاملاً خوشحال هستم، اما آرامش بیشتری دارم. حالا به لطف نت‌ومنینگ، خانه، کار و دوستانی دارم و مهم‌تر از همه، دیدگاهم نسبت به خشونتی که زنان تجربه می‌کنند، تغییر کرده است. یاد گرفته‌ام که ما زنان نباید تنها بمانیم؛ باید از یکدیگر مراقبت کنیم.»
سحر که در حال حاضر روی ساخت یک فلم کوتاه درباره زندگی پدرش در تبعید کار می‌کند، پیامی امیدوارکننده برای زنانی داشت که تازه به اسپانیا رسیده‌اند:
«شما تنها نیستید؛ می‌توانید در اینجا دوستانی پیدا کنید.»
نویسنده: Agatha Gaweda
